Max de Cavia


Kind & dier en homeopathie: Max de cavia


In de regel komen kinderen met betrekking tot dieren en homeopathie met twee soorten vragen naar mijn praktijk.
Vaak gaan die over allergische reacties van kinderen op huisdieren en in een dergelijk geval is de insteek naar de behandeling: “mevrouw denkt u dat ik ooit een hond kan hebben en wanneer dan?” Gelukkig is er op het gebied van homeopathie veel mogelijk zodat een kind toch van een huisdier kan genieten. De andere vraag betreft zieke huisdieren waar het kind zelf voor zorgt en meegaat naar het consult. In zo’n geval is het dan ook vaak een konijn of een cavia die naar mijn praktijk wordt mee gebracht. Dit keer gaat het om een cavia die Max heet.


De klachten:
Max heeft jeuk en is bang. De klachten begonnen toen hij een half jaar oud was. Opmerkelijk was dat zowel de jeuk als de angst in dezelfde tijd begonnen zijn.


Op het moment van consult heeft hij bijna 8 maanden jeuk waarbij hij bijt en krabt op zijn buik tot hij er gek van wordt. Er is wat rode uitslag die niet in verhouding is tot de hoeveelheid jeuk die hij heeft. Terwijl hij bij mij in een mini rennetje op tafel staat, krabt hij bijna voortdurend op verschillende plaatsen van zijn buikje en maakt hij er ook piepende geluiden bij. Omdat hij zo schichtig en angstig is kun je hem bijna niet meer optillen of aaien zonder hij in een schuilhokje vlucht. Als hij dat niet kan dan bijt hij. Hij wil het liefst met rust gelaten worden en hij zit dan ook veel in zijn schuilhoekje. Als hij in een warme kamer staat wordt de jeuk erger. Max woont in een gezin met 3 kinderen ( 5-7-9 jaar) die allemaal meegekomen zijn naar het consult en dat overkomt je als homeopaat niet elke dag. Ook in een ander opzicht is dit consult bijzonder omdat ik als docent homeopathie ook vaak dieren tijdens de les laat komen en het consult afneem terwijl de studenten erbij aanwezig zijn. Dat gebeurde ook bij Max. De kinderen en hun vader zaten vooraan in de banken terwijl één van hen, de oudste, het woord voerde. De rest keek ademloos toe. Ik voelde de spanning want na een aantal bezoeken aan de dierenarts bleek dat jeuk wel minder werd, maar deze kwam dan steeds weer terug en bovendien bleef hij schichtig en beet hij nog steeds. De kinderen begrijpen dat de homeopathie zijn laatste kans is. Als hij niet geneest, heeft verder lijden geen zin. Je begrijpt dat dit zowel voor de kinderen als Max een heel verdrietige situatie is.


De aanleiding:

Deze klachten zijn op hetzelfde moment begonnen. Op een middag zat hij in een rennetje met schuilhokje in de tuin. Op een gegeven moment was het gaan regenen en onweren waarbij het heel hard donderde en bliksemde. Zijn baasjes waren vergeten dat hij in de tuin zat en toen ze hem voor de avond naar binnen wilden halen zat hij als verstijfd in zijn schuilhokje. Vanaf dat moment was hij niet meer de oude en hebben de klachten zich ontwikkeld.

De oplossing:

In de praktijk kijk ik naar de ontstaansgeschiedenis van de symptomen, of ook wel de “aanleiding van de klacht” genoemd. Dat is heel belangrijke informatie en dit gebruik ik dan als “ingang” naar de oplossing en is “de bril” waardoor ik naar de patiënt en zijn klacht kijk. Het geeft de richting aan waarin de oplossing te vinden is. Zo kennen we in de homeopathie bijvoorbeeld geneesmiddelen die helpen bij klachten na verdriet of klachten na erge schrik zoals in het geval van Max. En samen met de informatie over de klachten die daaruit ontstaan zijn, leidt dit naar de keuze van het homeopathische geneesmiddel. Dus aanleiding van de klacht (je dood schrikken) en het gevolg hiervan (angst en jeuk). In dit geval kies ik voor homeopathisch geneesmiddel X. Dit middel kent ernstige klachten na schrik waarbij de patiënt als het ware in de angst blijft hangen en de wereld zodoende als heel onveilig ervaart. Daarnaast kent dit homeopathische middel ook de jeuk klachten, de behoefte aan rust en de verslechtering door warmte. Ik geef het middel in een zogenaamde “éénmalige” dosis die langer werkt zodat hij niet dagelijks lastig gevallen hoeft te worden met de inname van een homeopathisch geneesmiddel. Dat is zeker bij klachten met angst voor benadering en aanraken wel zo prettig. Nadat ik de kinderen had uitgelegd hoe hun cavia aan deze klachten was gekomen en dat hij waarschijnlijk wel te helpen was, waren ze duidelijk meer gerust gesteld . De kleinste twee hadden inmiddels hun belangstelling voor het consult verloren en begonnen op het bord te tekenen.Daarna besprak ik samen met de vader hoe het beste het vertrouwen van Max in de kinderen hersteld kon worden. Hiervoor zal een gedragsdeskundige ingeschakeld worden. De studenten merkten intussen op dat cavia’s groepsdieren zijn en niet alleen gehouden kunnen worden. Als het met Max beter gaat krijgt hij een vriendinnetje daar zijn de kinderen het al snel over eens. Mijn advies is om eerst minimaal 14 dagen homeopathisch te behandelen zodat het effect en succes van de gedragsmatige aanpakt succesvoller en sneller zal zijn, is mijn ervaring. Als de jeuk en de angst minder zijn geworden, is Max beter in staat nieuwe leerervaringen op te doen en vast te houden. Het eind van het consult is er inzicht verkregen en de kinderen willen allemaal nog een vraag stellen. Er leeft maar één vraag: wanneer wordt hij weer beter? Ik vertel hen dat je binnen een week kunt zien dat de jeuk minder wordt en dat hij zich minder angstig zal gaan gedragen. Hij zal dan bijvoorbeeld meer uit zijn schuilhuisje komen en minder snel teug schieten als er rond zijn rennetje wat gebeurt. Het is verstandig hem eerst rust te gunnen en in de komende 14 dagen niet op te pakken of proberen te aaien. Met de vader maak ik een afspraak voor een telefonisch consult na 2 weken. Vol goede moed verlaten de kinderen met Max het klaslokaal.


Het verloop:

Op het afgesproken tijdstip belt de vader: het gaat al een stuk beter met Max.
Hij heeft minder jeuk maar het is nog net niet helemaal weg als er sprake van opwinding is..
Hij komt vaker uit zijn schuilhuisje en schiet ook minder snel er weer in terug als er beweging is rond zijn ren. Alleen als er meerdere kinderen tegelijk bij de ren zijn dan blijft het nog wat moeilijk.

Conclusie:

Max gaat goed vooruit maar hij is er nog niet: het middel mag herhaald worden. Omdat ik de geneesmiddelen altijd in opgeloste vorm verstrek, is het mogelijk om een geneesmiddel te herhalen. Afgesproken wordt contact te zoeken met een gedragskundige op het gebied van cavia’s. Na nogmaals 2 weken hebben de vader en ik weer telefonisch contact: de jeuk is weg. Alleen na een plotselinge of bijzondere gebeurtenis, zoals een luidruchtig verjaardagsfeestje heeft hij nog eventjes de kriebels. De gedragsdeskundige is geweest en heeft samen met de kinderen de eerste succesvolle stappen gezet in het benaderen en aaien van Max. Over enkele dagen zal samen met haar een vriendinnetje geïntroduceerd worden. Twee maanden na de start van de behandeling is hij helemaal stabiel en wordt de behandeling stop gezet.


De kinderen beleven weer veel plezier aan Max samen met zijn nieuwe vriendin.
Nu na 2 jaar is hij nog steeds jeuk en angst vrij.

ACTIVITEITEN

Max de Cavia...

Kind & dier en homeopathie: Max de cavia In de regel komen kinder...
Lees verder
1